SŁUPSK

ul. Dominikańska 5-9
tel. 59 842 40 81

GODZINY OTWARCIA:

Poniedziałek-Wtorek: nieczynne
Środa: 12:00-17:00
Czwartek-Niedziela: 10:00-17:00


Aktualności

Więcej„Przy wspólnym stole, czyli sztućce i akcesoria kulinarne od XVII do XXI wieku” - nowa wystawa stała

 

„Przy wspólnym stole, czyli sztućce i akcesoria kulinarne od XVII do XXI wieku”
Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku
Zamek Książąt Pomorskich

nowa wystawa stała czynna od soboty, 5 września 2020 roku

Wystawa mieści się na drugim piętrze słupskiego zamku, w dwóch salach, których remont dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Łącznie jest na niej ponad 1400 eksponatów. Prezentowane są one w porządku chronologicznym oraz typologicznym. Są to sztućce podstawowe – łyżki, noże i widelce, a także sztućce specjalistyczne do serwowania i spożywania jednego rodzaju potrawy, na przykład ostryg lub jagód. Osobno przedstawione są wyroby seryjne, głównie wytwórni polskich: Norblin i Fraget.

Trzonem ekspozycji są sztućce wykonane w latach 1875–1939 w wytwórniach europejskich – przeważnie niemieckich i polskich oraz angielskich i francuskich; są też produkty amerykańskie. Część to wyroby rzemieślnicze powstałe w niewielkich warsztatach złotniczych – inne wykonane zostały w manufakturach, a nawet w dużych fabrykach.

Większość eksponatów pochodzi z unikatowej kolekcji prywatnej – jednej z największych w Europie, liczącej 839 sztuk, która została zakupiona przez muzeum w 2018 roku. Transakcja była możliwa dzięki wsparciu finansowemu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Samorządu Województwa Pomorskiego oraz Miasta Słupsk.

Znaczącą część ekspozycji tworzą dwa znaleziska, odkryte po wojnie w Słupsku. Oba ukryte zostały w 1945 roku przez ewakuujących się ze Stolpu mieszkańców. Pierwsze to spuścizna po szlacheckiej rodzinie von Kleist – zastawa licząca niemal 300 elementów, głównie sztućców wykonanych ze srebra i znakowanych herbami właścicieli. Drugie to dobytek średniozamożnej rodziny mieszczańskiej – naczynia szklane i fajansowe.

Pozostałe obiekty gromadziliśmy kilkadziesiąt lat; część pochodzi z przedwojennego Heimatmuseum.

Autorką scenariusza wystawy jest Anna Sujecka (adiunkt Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku). Aranżację przygotował Grzegorz Sujecki.

Serdecznie zapraszamy!

Więcej„Przy wspólnym stole, czyli sztućce i akcesoria kulinarne od XVII do XXI wieku” - nowa wystawa stała

Więcej„Przy wspólnym stole, czyli sztućce i akcesoria kulinarne od XVII do XXI wieku” - nowa wystawa stała

Więcej„Przy wspólnym stole, czyli sztućce i akcesoria kulinarne od XVII do XXI wieku” - nowa wystawa stała

Więcej„Przy wspólnym stole, czyli sztućce i akcesoria kulinarne od XVII do XXI wieku” - nowa wystawa stała

Więcej„Przy wspólnym stole, czyli sztućce i akcesoria kulinarne od XVII do XXI wieku” - nowa wystawa stała

Więcej„Przy wspólnym stole, czyli sztućce i akcesoria kulinarne od XVII do XXI wieku” - nowa wystawa stała

 

Więcej„Przy wspólnym stole, czyli sztućce i akcesoria kulinarne od XVII do XXI wieku” - nowa wystawa stała

 

Więcej„Przy wspólnym stole, czyli sztućce i akcesoria kulinarne od XVII do XXI wieku” - nowa wystawa stała

Muzeum Pomorza Środkowego zachęca do zapoznania się z twórczością młodego słupskiego artysty, Tomasza Giczewskiego, którego od lat inspiruje Witkacy.

„Witkacy w sieci” to interpretacja wizualno-dźwiękowa obrazów Witkacego. Idea projektu polega na poszukiwaniu oryginalnych środków ekspresji artystycznej, koncentrując się na asymetrii twórczości Witkacego, której wybuchowa dynamika „kipi od sprzecznych napięć, ściera się, interferuje i łączy”. Proces tworzenia polegał a wykonaniu kompozycji muzycznej inspirowanej działami artysty, a następnie połączeniu kompozycji z animacją wybranej pracy Witkacego oraz jej udźwiękowieniu. W ten sposób powstało sześć odrębnych kompozycji muzyczno-wizualnych.Tworzenie muzyki było poszukiwaniem nowej formy, na eksperymentalnych instrumentach.

Większość instrumentów została skonstruowana samodzielnie, z wykorzystaniem np. materiałów budowlanych.

Prace pochodzą z największej na świecie kolekcji dzieł Stanisława Ignacego Witkiewicza - Witkacego znajdującej się w Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku.    

Zrealizowano w ramach programu stypendialnego Ministra Kultury i dziedzictwa Narodowego - Kultura w sieci.

In the Mirror

Pejzaż australijski

Pejzaż znad Adriatyku 

Pissed off Scream

Tak pijemy my

Tak żrą podobno wszyscy

Moje spotkanie z panią Romą (jak zwykle była nazywana) miało miejsce w sierpniu 1986 roku. Jako świeżo upieczona etnolog, poszukiwałam pracy w słupskim muzeum. Do dziś pamiętam moją pierwszą rozmowę z Kierownik Działu Etnograficznego panią Hugoną Ostrowską-Wójcik. Okazało się, że studiowałyśmy na tej samej uczelni, Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu, a dodatkowo miałyśmy tego samego promotora, wybitnego etnografa, socjologa i historyka prof. Józefa Bursztę. Pani Roma wspominała innych wykładowców, kilkoro z nich uczyło również mnie, a Ci, którzy w moich czasach już nie wykładali, byli legendą naszego instytutu. Studia etnograficzne do lat 90. odbywały się tylko w 5 uczelniach w Polsce (w Poznaniu, Krakowie, Warszawie, Wrocławiu i Łodzi). Nasze roczniki liczyły od kilku do kilkunastu osób, tak więc zajęcia na uczelni były, dziś można by rzec, kameralne. Na seminariach magisterskich trwających dwa lata było zwykle od 3 do 5 studentów. Rocznik pani Romy to 7 absolwentów, mój – 13. Wymieniając podczas naszego pierwszego spotkania te informacje z łatwością znalazłyśmy wspólny język. Miałam wówczas także przyjemność poznać Henryka Soję, również absolwenta UAM w Poznaniu i magistranta prof. Józefa Burszty. Przez lata tworzyliśmy zespół etnografów realizujących śmiałe przedsięwzięcia w Słupsku oraz w Oddziale w Klukach. Każdego dnia spotykaliśmy się na porannej kawie w biurze Henryka (na tym samym piętrze znajdowało się pomieszczenie socjalne). Omawialiśmy plan działania, rodziły się pomysły, projekty, które ubieraliśmy w słowa i najczęściej na mnie spadało nadanie im kształtu maszynopisu. Tworzyliśmy odważne, śmiałe wyzwania – te doświadczenia dawały mi świadomość, że nie ma rzeczy niemożliwych, że wszystko można zrealizować, jeśli konsekwentnie dąży się do celu.
Pracowałam pod kierunkiem pani Romy przez 15 lat. Ceniłam sobie Jej wiedzę, profesjonalizm i umiejętność organizacji pracy. Moje wspomnienia z tamtych lat to dziesiątki zorganizowanych, świetnych wystaw w Zamku Książąt Pomorskich i Młynie Zamkowym w Słupsku oraz w Klukach, wyjazdy do pomorskich wsi w poszukiwaniu zabytków etnograficznych, spotkania z rękodzielnikami, twórcami ludowymi, plastykami regionalnymi, wyjazdy na ogólnopolskie konferencje etnograficzne, rozmowy o tradycjach, regionalizmie, kierunkach rozwoju i przyszłości Działu Etnograficznego słupskiego muzeum.
Kiedy w 2008 roku pani Roma uczestniczyła w otwarciu Oddziału w Swołowie była dumna, że idea, która zrodziła się w końcówce lat 90., ziściła się. A przecież nie mogło być inaczej – projekty jakie pozostawiła mi pani Hugona Ostrowska-Wójcik mogłam tylko realizować. Od lat wyznaję zasadę, by nie wyważać otwartych drzwi, bo tylko mając szacunek do przeszłości, naszych poprzedników, możemy budować przyszłość.
Z wielkim smutkiem przyjęłam wiadomość o śmierci pani Romy. Od rana zatopiłam się we wspomnieniach, wieczorem przeglądałam albumy ze zdjęciami, na których uchwycone zostały momenty naszych wspólnych działań, pełnych uśmiechu, czasami zaskoczenia i zadumy. W takich chwilach jak mantra powracają do mnie słowa, które napisał Ernest Hemingway: „Żaden człowiek nie jest samoistną wyspą: każdy stanowi ułamek kontynentu, część lądu. Jeżeli morze zmyje choćby grudkę ziemi, Europa będzie pomniejszona, tak samo jak gdyby pochłonęło przylądek, włość twoich przyjaciół, czy twoją własną. Śmierć każdego człowieka umniejsza mnie, albowiem jestem zespolony z ludzkością. Przeto nigdy nie pytaj, komu bije dzwon: bije on tobie”.

Marzenna Mazur, dyrektor MPŚ w Słupsku

WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

 WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

 WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

 WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

 WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

 WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

 WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

 WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

 WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

 WięcejWspomnienie o pani Hugonie Ostrowskiej-Wójcik, zasłużonym pracowniku słupskiego muzeum w latach...

Zdjęcia z archiwum MPŚ w Słupsku

Z wielką radością informujemy, że Biały Spichlerz został wyróżniony w konkursie „Zabytek zadbany 2020”. Konkurs przeznaczony jest dla zabytków wpisanych do rejestru zabytków nieruchomych. Spichlerz figuruje w tym rejestrze od 10 kwietnia 1965 roku.

„Zabytek zadbany” to ogólnopolski konkurs Generalnego Konserwatora Zabytków, którego celem jest promocja opieki nad zabytkami. Wyróżnia właścicieli i zarządców, którzy wzorowo wywiązują się z obowiązku konserwacji, utrzymania i gospodarowania zabytkami. Konkurs po raz pierwszy został zorganizowany w 1975 roku, a od 2011 r. jest prowadzony przez Narodowy Instytut Dziedzictwa.

Do tegorocznej edycji konkursu zakwalifikowane zostały 63 zabytki. Startowaliśmy w kategorii "adaptacja obiektów zabytkowych", zgłaszając modernizację i przystosowanie budynku do funkcji muzealnej: wystawienniczej i magazynowej. Jesteśmy wśród laureatów 6 nagród i 11 wyróżnień w pięciu kategoriach.

Dziękujemy za docenienie naszych działań.

Więcej informacji na stronie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

WięcejBiały Spichlerz - Zabytkiem zadbanym 2020 roku

Słupski dom Witkacego jest chwilowo zamknięty, ale Witkacy będzie odwiedzał Państwa w Waszych domach w ramach cyklu "Witkacy na czas kwarantanny". Zapraszamy Państwa do zapoznania się z cytatami z listów Witkiewiczów. Ich korespondencja to prawdziwa kopalnia trafnych spostrzeżeń, komentarzy, osobliwych wypowiedzi i informacji o rodzinie. Codziennie na stronie w poniższej galerii pojawiać się będzie nowy obrazek z cytatem. Będziemy raczyli Państwa pokrzepiającymi wycinkami ze zbioru listów Stanisława Ignacego Witkiewicza opracowanego przez Tomasza Pawlaka.

Zapraszamy również do śledzenia naszego profilu na facebooku i youtubie, gdzie znajdą Pańtwo inne muzealne ciekawostki, w tym cykl "Z muzealnego magazynu".

WięcejWitkacy na czas kwarantanny

WięcejWitkacy na czas kwarantanny

WięcejWitkacy na czas kwarantanny

WięcejWitkacy na czas kwarantanny

WięcejWitkacy na czas kwarantanny

WięcejWitkacy na czas kwarantanny

WięcejWitkacy na czas kwarantanny

WięcejWitkacy na czas kwarantanny

WięcejWitkacy na czas kwarantanny

WięcejWitkacy na czas kwarantanny

WięcejWitkacy na czas kwarantanny

WięcejWitkacy na czas kwarantanny

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Więcej eksponatów poniżej...

Nie możemy Państwa przyjąć obecnie w nasze progi, ale pilnie pracujemy. Robimy także porządki w magazynach, w związku z czym zrodził się pomysł na nowy edukacyjny cykl internetowy pt. "Z muzealnego magazynu". W jego ramach będziemy prezentować eksponaty, które na co dzień chowają się przed okiem zwiedzających. Można je natomiast niekiedy zobaczyć na wystawach czasowych. Zapraszamy do regularnego odwiedzania naszego wirtualnego lamusa.

Zapraszamy również do śledzenia naszego profilu na facebooku i youtubie, gdzie znajdą Państwo inne muzealne ciekawostki, w tym cykl "Witkacy na czas kwarantanny".

WięcejZ muzealnego magazynu

Moneta - aureus
Filip II
247-249
Cesarstwo Rzymskie

Au, średnica 20,02 mm, waga 4,45 g

Na awersie monety widnieje popiersie cesarza w prawo. W otoku tytulatura cesarska: IMP PHILIPPVS AVG. Fragmenty ząbkowanego otoku. Z kolei na rewersie w centralnym miejscU znajduje się kolumna, na niej napis w dwóch wierszach: COS II. W otoku napis: SAECVL…S AVG G. Fragmenty otoku ząbkowanego.

W górnej części monety kwadratowy otwór, który został wykonany ponieważ moneta prawdopodobnie była noszona jako ozdoba bądź amulet.

Przez lata uważano, że monetę wybito za panowania Filipa Araba, który panował w latach 244-249, natomiast po wielu analizach ustalono, że powstała kiedy Rzymem współrządził syn Filipa I Araba, czyli Filip II (247-249 rok n.e).

Kolekcja Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku
Nr inw. MPŚ-NM/2930

WięcejZ muzealnego magazynu

Fragment kielicha weselnego (podstawa)
autor nieznany
XIX wiek
Niemcy

cyna; odlew, grawerunek, wys. 19,3 cm

W obecnym stanie zachowania puchar ma formę kobiety z uniesionymi do góry rękoma. Jest to połowa naczynia weselnego – analogiczne do dzisiaj używane są przez nowożeńców w niektórych landach niemieckich. Podczas ceremonii zaślubin małżonkowie jednocześnie piją wino z dwóch, połączonych ze sobą czasz – pan młody z większej, panna młoda z mniejszej.

Kobieta ubrana jest w długą suknię – u góry obcisły gorset z drapowanego materiału, u dołu lekko rozkloszowaną spódnicę pokrytą dekoracją kwiatową. Sięgające łokci bufiaste rękawy są gęsto marszczone. Po odwróceniu, postać kobiety tworzy czarę kielicha. Pierwotnie, w uniesionych w górę rękach, kobieta trzymała mniejszy kieliszek, w formie głębokiej misy. Był on mocowany na niewielkich przegubach, dzięki którym – podczas opróżniania – kieliszki można było przechylać niezależnie od siebie.

Wchodzący w skład kolekcji wyrobów konwisarskich (cynowych) kielich został zakupiony do zbiorów w 1971 roku, w warszawskiej Desie. Choć sprzedający nie znali dokładnej proweniencji obiektu to, na podstawie analiz stylowych, bez większych wątpliwości można uznać, że obiekt powstał w XIX wieku w Niemczech. Ze względu na brak punc (znaków cechowych) autor kielicha pozostaje nieznany. Zapewne był to średniej klasy rzemieślnik, wykonujący tego rodzaju obiekty masowo.

Kolekcja Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku
Nr inw. MPŚ-S/983

Więcej eksponatów poniżej...

Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku
serdecznie zaprasza na wystawę czasową

„Broń i barwa Wojska Polskiego 1939-1945 ze zbiorów Muzeum Okręgowego w Pile”

5 czerwca 2020 - 31 marca 2021
Zamek Książąt Pomorskich w Słupsku

Jak pisze kurator wystawy p. Marek Fijałkowski, prezentowana w słupskim Muzeum Pomorza Środkowego wystawa „Broń i barwa Wojska Polskiego 1939-1945 ze zbiorów Muzeum Okręgowego w Pile” podzielona jest na pięć części. Pierwsza prezentuje Wojsko Polskie i formacje graniczne: Korpus Ochrony Pogranicza i Straż Graniczną. W pilskim muzeum znajduje się największa w kraju kolekcja związana z tematyką Straży Granicznej, która strzegła granicy zachodniej od 1928 r. W tej części prezentujemy ponadto cztery sylwetki mundurowe: trzech oficerów i szeregowego WP z września 1939 oraz kolekcję odznak pułkowych WP. Następna część to WP we Francji 1939-1940. Tu obok licznych obiektów prezentowanych w gablocie zobaczyć można dwie sylwetki mundurowe majora artylerii i kaprala Dywizji Strzelców Pieszych, którzy walczyli z Niemcami w obronie Francji w 1940 r. Trzecia, największa część wystawy przedstawia trzynaście sylwetek mundurowych żołnierzy z I i II Korpusu Polskiego służących na terenie Wielkiej Brytanii i Włoch. Mamy tu pełen przegląd formacji od marynarki wojennej, przez lotnictwo, artylerię, kawalerię pancerną, piechotę i spadochroniarzy. Żołnierze tych formacji wsławili się w wielu słynnych bitwach II wojny światowej, od Monte Cassino do Falaise. Czwarta część to okres okupacji hitlerowskiej przedstawiony m.in. przez sylwetkę partyzanta i więźnia obozu koncentracyjnego. Ostatnia, piąta część prezentuje cztery sylwetki mundurowe żołnierzy, którzy swój szlak bojowy rozpoczęty pod Lenino zakończyli zdobyciem Berlina w maju 1945.
Łącznie na wystawie zaprezentowano 30 sylwetek mundurowych i ponad czterysta obiektów prezentowanych w gablotach. Na koniec warto zaznaczyć, iż większość obiektów pochodzi od konkretnych żołnierzy, uczestników II wojny światowej lub ich rodzin.

Ekspozycja nawiązuje do nowego kierunku rozwoju Działu Sztuki i Techniki MPŚ w Słupsku, który gromadzi obecnie również obiekty związane z wojskowością.

Kuratorem organizacyjnym ekspozycji jest Lucjan Hanak, kierownik Działu Sztuki i Techniki MPŚ w Słupsku.

Wystawie towarzyszy katalog.

Więcej

Więcej

Sylwetka mundurowa plutonowego Edwarda Dutki z 300 Dywizjonu Bombowego ”Ziemi Mazowieckiej”,
kolekcja Muzeum Okręgowego w Pile

Więcej

Sylwetka mundurowa NN majora artylerii Dywizji Strzelców Pieszych we Francji, internowanych w Szwajcarii,
kolekcja Muzeum Okręgowego w Pile

Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku
serdecznie zaprasza na wystawę czasową

„Postacie i wydarzenia z historii Polski w grafice włoskiej”

6 marca 2020 - 17 stycznia 2021
wernisaż 6 marca 2020, godz. 12.00, Zamek Książąt Pomorskich w Słupsku

Już w najbliższy piątek, 6 marca 2020 roku, o godz. 12.00 odbędzie się otwarcie wystawy czasowej „Postacie i wydarzenia z historii Polski w grafice włoskiej”. Pokazane na niej będą 53 grafiki – ilustracje pochodzące z dwóch książek, które ukazały się po włosku.

Dwutomowa „Storia della Polonia fino agli ultimi tempi”, czyli „Historia Polski aż do czasów ostatnich” Bernarda Zaydlera wydana została we Florencji w 1831 roku. Autor, mieszkający w stolicy Toskanii, pracował nad nią około dziesięciu lat. Z niej pochodzi 18 grafik, w tym „Śmierć księżniczki Wandy” oraz „Kazimierz Wielki daje prawa swojemu ludowi”.

Bohaterom powstania listopadowego poświęcona jest książka mieszkającego w Paryżu Józefa Straszewicza „I Polacchi della rivoluzione del 29 novembre 1830”, czyli „Polacy rewolucji 29 listopada 1830”, która wydana została w Capolago w Szwajcarii w latach 1833–1834. Z niej pochodzi 35 grafik z portretami, między innymi Pawła Jerzmanowskiego i Józefa Sowińskiego.

Wystawa może być interesująca z kilku powodów: pokazuje znane nam wydarzenia w nietypowy sposób (Wanda wygląda niczym Joanna d’Arc), opatruje polskich bohaterów włoskimi wersjami imion i nazwiskami bez polskich znaków – stąd Giuseppe Sowinski czy Giulio Malachowski oraz dotyka słabiej znanego zagadnienia grafiki reprodukcyjnej.

Grafiki zostały podarowane słupskiemu muzeum w 1969 roku, po raz pierwszy pokazane będą w całości. Wystawa czynna będzie do 17 stycznia 2021 roku.

Wystawie towarzyszy katalog (56 stron formatu A4), w którym omówiono obie książki i ich autorów oraz zreprodukowano wszystkie prace i opatrzono je krótkim komentarzem.

Kuratorem wystawy, autorem scenariusza i katalogu jest Beata Zgodzńska (kustosz Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku).

Więcej

Więcej